ISANG PAGBATI SA ISANG
TUNAY AT TAPAT NA KAIBIGAN SA KANYANG KAARAWAN…
#MatthewsChronicles
Dahil mahal kita at maski ayaw ko nang balikan ang
dati kong size, I will still publish this photo kasi ito talaga ang nagsimula
ng epic na friendship natin. Yung tipong loose pa sa iyo ang medium sized shirt
at body fit pa sa akin ang XL (take note, male shirt). Nakareserve talaga ito
para sa iyong kaarawan. Kumbaga, medyo close pa lang tayo dito. Di pa masyadong
solid.
Hindi sapat ang isang post para isalaysay ang
pagkakaibigang nabuo natin at dahil papasikat na blogger na ko (may kayabangan!
Hahaha!), naisip ko… you deserve a space in my blogsite, so here you go.
Simulan natin noong payat ka pa at baboy na baboy
pa ko. Ahente ka pa at TL mo pa lang ko. I never thought na magiging kaibigan
kita. Yang angas mo na yan? But fate indeed has funny ways of turning things
around. Sa dinami-dami ng pinagdaanan natin mula sa challenges and achievements
ng team na ikaw ang POC ko, problema mo sa mga
babae (highlighted yung mga, napansin mo ba?) at problema ko sa mga di
masyadong lalake. Lahat na yata ng problem including spiritual, financial, emotional
pati na mental isama mo na, pinagdaanan natin yan. Yung sandamakmak na tawanan,
iyakan (ako madalas, ikaw wala lang), galit, tampuhan – lahat yun sinakop ng
pagkakaibigan na meron tayo. Hinding hindi ko makakalimutan yung mga panahon na
nagtatalo tayo sa kung ano yung talagang tamang mga proseso pagdating sa
Western Union. Yung mga panahong china-challenge mo kong mag isip dahil sa
napakagaling mong lohika. Ang kaso, madalas mayabang ako na kahit tama ka, ako
pa din dapat ang masunod (hahaha!).
Those were the days. Syempre mas masaya nung time
na nabuo na yung “The Crew” featuring the people you know who. Dumating din yung
panahon na napagod ka nang maglaro sa pag-ibig at nung nakita mo na yung “The
One” mo sa katauhan ni Badoria. Masaya tayo! Sobrang saya!
Ang istorya
ni Bullet. Napakaraming experience to share na kasama si Bullet. Dinala nya
tayo sa napakaraming lugar. Quiapo, Divisoria, Tagaytay at kung saan-saan pa. Naalala
ko pa ang trip sa Manila Ocean Park together with then Ms. Breen. Dito nabuo ang
ating friendship story. Lima pa tayo nun, ako nga lang walang partner lagi. Ang
banat mo pa, seloso at selosa kayo kaya ayaw niyong may kahati sa kin. The
feels ha!
Then there
was Ice. Ang unang trip with Ice na buo tayo, natatandaan mo ba? Dito sa
Ortigas, sa Metrowalk – as usual, lima pa din tayo nun. Tulad ni Bullet, andami
ding memories. Recently, ito ang ginamit nyo ni Rookie na pangsundo sa akin
para ihatid ako sa ospital sa isang kabanata ng buhay kong napakabigat. Si Ice
din ang kasama mong lagi sa tuwing susunduin niyo ako ng madaling araw para
kumain sa Kanto Freestyle.
Si Rookie
Badoria. Sa dinami-dami ng babae, sa isang babae ko lang nakita na tumino
ka. Na kahit papano, tunay na tumameme ka. Alam ko din ang istorya ng
pagsisimula ninyo. Kung paanong yung “crush” mo ay naging syota mo, girlfriend
mo. Hmmm kelan at ano na ba ng susunod? Looking forward ako dyan. I will be one
of the happiest to see that milestone in your life. At kahit labag sa loob ko
na gawin nyo kong ninang dahil sa bata pa ko, e sige payag na din ako basta
kayong dalawa. Ang lakas niyo sa kin e. I could never say NO. Kaya wag mo na
yang pakawalan ha?!
The Biggies.
More than being a friend, you treated me as a sister. Sa ating dalawa, sadyang
mas mature ka at aaminin ko na marami akong natutunan at natututunan pa sa iyo.
More than the friendship, hinayaan mo kong makilala ang pamilya mo. Masarap
isipin na nakatagpo ako ng pangalawang pamilya, sa Canedo clan. Nakakataba ng
puso na pati nanay, tatay, mga kapatid pati na mga pinsan, tita at tito mo ay
naging extended friends at family ko. Damay mo pa si Lolo Boy na nagbigay ng
ampao at relo nitong nakaraang pasko. Ang swerte ko nga naman sa inyo! Pati sa
lahat ng events at out of town e invited ako. Astig talaga!
A Brother’s
Concern. Naalala ko nung nagresign ako at di ako nagta trabaho. Concern na
concern ka na maubos ang kayamanan ko. Naalala ko pa ang sabi mo nung muntik
akong masagasaan na di ako pwedeng mamatay hanggang di ko nata transfer sayo
ang properties ko. Tae ka! Ang sweet mo! But seriously, the work I have now,
thank you sa iyo. Salamat sa bilib mo sa akin. Salamat sa pag alalay sa tuwing
may mabigat na suliranin akong hinaharap. Salamat sa pagpapamukha ng masasakit
na katotohanan. Mga bagay na di ko nakikita pero ikaw na analyze mo na. Salamat
for being one of the brainy people surrounding me. All I can say is “Thank you”
for always being there. You make me feel secure and that I should not be afraid
to face life’s challenges because no matter what, I have a friend and a brother
to lean on in you. You also made ways to ensure na iayos ang mga bagay para sa
akin. You’ve become a guide for me to resurrect burnt bridges with other
people, isa pang pasasalamat duon.
Career.
Ito, I may not say this often but I have to tell you that I am very proud of
you for achieving what you have now. You have come a long way to prove yourself
and so you did. If there is anything, I am proud of was that I have become one
of your mentors. And now, with Acky you are in good hands. I can only see success
in your future.
Kapadyak.
At dahil sa iisa ang nakahiligan natin kamakailan lang, natutuwa akong isipin
na ang isa sa pinakamatalik kong kaibigan na kasama sa lahat ng kalokohan ay
isa ring Kapadyak. For two special occasions, puro pangbisekleta ang regalo ko
sayo. Ang bike rack ng kotse mo at ang bike stand. Potek, nasan na ang G Shock
ko? Hahaha naalala ko lang bigla. Pero sana matuloy na tayong pumadyak muli,
pwede na ko ulit!
Madami ka pang role pero ito ang major na pwede
kong isalaysay dahil sa katunayan, ito na ang pinakamahabang blog na nagawa ko
at Taglish pa. Cheers! You are another year older, another year wiser!
Para sa iyo – June Matthew, June, Matthew, Matt,
Machu; Salamat sa pagkakaibigan at isang maligayang bati sa iyong kaarawan.
